Welkom Activiteiten Bestuur Verenigingsblad Lid worden Tentoonstellingen Links Artikelen Sponsors Contact

 

 

Bulbophyllum tingabarinum
Artikel geschreven door Bert van Zuylen

Een van de planten op onze vensterbank die regelmatig voor oeh’s en aah’s zorgt is Bulbophyllum tingabarinum. Het is maar een klein plantje met dicht op elkaar staande bulben, maar ze doet ontzettend goed haar best om iedereen te overtuigen van de schoonheid van orchideeen. De bulben worden maar 1-1,5 cm lang, het blad dat er bovenop prijkt kan wel 10 cm lang worden. Ze staat in onze huiskamer voor het raam op het westen, en krijgt behoorlijk wat licht. Dat kan ze best hebben, de blaadjes zijn dik en stevig. Oorspronkelijk groeien deze Bulbophyllums in China, Laos, Cambodia, Vietnam en Taiwan. Meestal op boomtakken, in een redelijk vochtige omgeving.

Wat voor al die oeh’s en aah’s zorgt? Dat zijn de best wel grote, knaloranje bloemen, die zoals zoveel Bulbophyllums uit de sectie Cirrhopetaloides in de vorm van een klein waaiertje staan. Die bloemen, meestal staan er een stuk of 5 tot 8 aan de 10 cm lange bloemstengel, kunnen behoorlijk groot worden. Soms wel tot 10 cm lang! Jammergenoeg blijven de bloemen in de droge kameromgeving niet zo lang op de plant, na een dag of 10-14 vallen de bloemen af. Een beetje zoeken op internet levert foto’s op van mooie clumps die volop bloemtrossen dragen. Mijn plantje doet dat niet, ze bloeit elke keer maar met 1 bloemtros, maar ze bloeit daarentegen wel een paar keer per jaar. Bulbophyllums houden wel van een vochtige omgeving, en in de huiskamer is dat toch moeilijk te imiteren. Mijn plantje staat in in een klein vijverpotje, en ik dompel haar ongeveer 1 keer per week. Bij wam weer en volop zonneschijn wordt wat vaker gedompeld, in de winter ietsje minder. Dat betekent dat ik een nogal los schema van watergeven aanhoud, wat weer als voordeel heeft dat ik mijn planten meestal 2 keer per week in de hand krijg. De plant besproeien zou misschien een goed idee zijn, maar ik heb simpelweg geen tijd om elke morgen te sproeien. Bovendien heb ik een flinke hekel aan ramen wassen, en om ze elke morgen naar de keuken te brengen, dat is me teveel. De vensterbanken staan vol met schalen en kleine potjes, ik zou er teveel tijd in moeten steken. De piek in de bloeitijd loopt van augustus tot september, maar hele jaar door kunnen er zomaar bloemstengels verschijnen.

Verwarrend is de naamgeving rond deze soort, je komt ze onder allerlei schuilnamen tegen. B. pecten-veneris, B. miniatum, Cirrhopetalum miniatum, ik heb ze allemaal al voorbij zien komen. Ook op het internet en in de boeken zijn de heren en dames geleerden het niet met elkaar eens. Maar er zijn ook zoveel Bulbophyllums die op elkaar lijken, dan zijn vergissingen makkelijk gemaakt. Er zijn nogal wat soorten, in allerlei kleuren, die bloemen maken die ontzettend veel op B. tingabarinum lijken. En van B. tingabarinum heb ik ook al donkerrode vormen voorbij zien komen. Diezelfde verwarring vond ik overigens ook al bij het beschrijven van de geur. De ene vond dat ze naar worteltjes rook, een ander vond het net mandarijnen. Maar och: die zijn ook allemaal oranje van kleur.


laatst gewijzigd
10 februari 2018
Wij delen de kennis over orchideeën en hun verzorging
Orchideeën Vereniging
Brabant Zuid Oost