Welkom Activiteiten Bestuur Verenigingsblad Lid worden Tentoonstellingen Links Artikelen Sponsors Contact

 

 

Epipactis
Artikel geschreven door Yvonne Beniers

Zomer 2008. Wat er al niet groeit en bloeit in de vakantietijd.!

Toen ik tijdens een rondwandeling met de hond in onze wei kwam, werd ik verrast door een tiental Epipactis helleborine en enkele Epipactis palustris planten. Deze stonden bij elkaar in een hoekje van ons grasland onder de bomen. Toen ik deze aan mijn man liet zien, was zijn reactie. O, als ze maar blijven staan en open komen, want ik heb ze vorige week gespoten met Round Up.!
Ik dacht dat het onkruid was! Ik heb er nu paaltjes bijgezet, en ga van tijd tot tijd kijken of ze open komen. En als het konijn ze dan ook nog met rust laat en ze niet opeten, komen er volgend jaar misschien nog wel meer te voorschijn.

Wie schetst mijn verbazing, toen ik een paar dagen later weer ging kijken.
Langs de rand van het grasveld , onder de berkenbomen en populieren, stonden nog meer Epipactissen!!! Nog nooit heb ik op ons terrein of langs ons bospad orchidee├źn gevonden. Zuinig op zijn dus.

Na een aantal weken, waren de Epipactissen uitgebloeid, en kwamen er zaadpeulen aan de plant. Ik heb er een paar foto's van gemaakt. In bloei, en met peultjes. Ik laat ze maar zo staan, zoals ze er nu uit zien. Ben benieuwd hoe het er volgend jaar uitziet. Misschien wel een aards Aarle-Rixtels paradijs.!

Tijdens onze reis door een ander gedeelte van Zwitserland als vorig jaar, waren de meeste orchidee├źn al uitgebloeid. De bladeren en stengels waren er nog wel, maar deze maken volgend jaar weer plaats voor nieuwe planten. In de plaatselijke winkels zijn echter nog wel kaarten te koop van hetgeen er te vinden is. Opvallend mooi vond ik de zwarte vanille orchidee. Een klein plantje van ongeveer 20 cm Hoog. Met in pyramidevorm de kleine paarse bloemetjes. Ze zullen wel op een andere plaats bloeien als waar ik geweest ben. Geeft niets, gaan we volgend jaar maar weer terug naar dit prachtige land........Zomer 2009

Zoals ik vorig jaar voorzichtig beloofd heb, kan ik nu vermelden, dat ik een klein stukje "Aarles" paradijs langs en op onze grond heb. Want ja hoor, ze zijn er weer.

Mijn Epipactussen zijn weer boven de grond. Maar nu in grotere getalen. Ondanks dat ze vorig jaar Round Up hebben gekregen.Ze groeien tussen het blad en onkruid onder de berkenbomen. Dus in de schaduw, zogezegd. Maar er groeien er ook in het zonlicht, niet al te fel. En in de sloot staan er ook. Op amper een halve meter van de straatkant langs de coniferen, en in de afrastering van het grasveld.

Als ik dit schrijf, is het begin juni. De bloemknopjes zijn al te zien, maar het zal nog wel even duren voor ze open gaan. Vorig jaar heb ik er een paar uitgestoken met een schop, en een stukje verzet binnen de omheining. Gauw genoeg lieten ze hun kopjes hangen. Verplanten is dus niet bevorderlijk. Maar ondanks het verzetten, zijn ze toch aangegroeid en zijn er zelfs nog meer gekomen. Maar ook het konijnenaantal groeit sterk. En die beesten hebben altijd honger. Nu is bij ons dan ook de konijnenjacht geopend, dat snap je wel. Want er achter aan rennen is niet te doen. Daar heb je een dagtaak aan. Als ik met ons Rob en de hond ga wandelen, komen we langs onze "buurman" ( Marco) een paar honderd meter van ons vandaan. Wie schetst mijn verbazing, dat er op de hoek van zijn boerderij, verscholen achter een steen een zeer bekend plantje groeit... Ja hoor, ook hier is een Epipactus gesignaleerd. Vorig jaar was het nog te klein om iets fatsoenlijks te zijn. Maar nu ziet het er al beter uit. Misschien verspreidt het zich verder naar andere delen van buurmans grond. Maar dat betwijfel ik, want het staat tegen de muur en een grote steen in. Ik houdt het wel in de gaten hoor.

Even een praatje maken bij buurman Frans, en ja hoor, ook hij heeft verschillende Epipactussen in de tuin en in de sloot staan. Vol in het zonlicht. Geen beschutting van bladeren of zo. Buurvrouw blij. Wij lopen richting huis, en ik durf het bijna niet te zeggen maar ook bij buurman Mark staan Epipactussen. Onder de perenboom aan de straatkant. Maar buurman heeft geen verstand van bloemen , en laat een tuinier altijd zijn tuin doen. Als hij deze planten maar niet beschouwt als onkruid. Op buurmans slootkant staat ook een plant. Als ik na mijn ontdekkingen thuis kom, ben ik maar wat trots op mijn stukje ,,Aarles,, paradijs. Ondanks dat ze enkele meters uit elkaar liggen.......

 

 


laatst gewijzigd
10 februari 2018
Wij delen de kennis over orchideeën en hun verzorging
Orchideeën Vereniging
Brabant Zuid Oost